Correctorloos
Op Hemelsvaartdag beldde onze corrector dat hij voor de krant van vandaag niet beschikbaar is. Hij deeldt ons mede:
Ik maak nu een tochtje door de Betuwe. In de verte zie ik een pitoresk cafe waar juist een groep uitgerustte fietsers vertrekt. Mooie pleisterplaats voor mijn kop koffie.
Binnengekomen reizen de haren mij ten bergen. Brokken verbrandde piza, plasjes gemorsde melk, bekleedde stoelen met grote vlekken … De hele gelachkamer één grote bende.
De waard ziet mijn verbaaste gezicht en neemt mij zweigent mee naar een zijkamer. Daar zijn twee tafels aaneengeschoven. Op het aldus vergrootte oppervlak staat één wit kopje.
Walter Nagel |